Puckons prachtige nichtje gedoopt!

new year 2016

IMG_3310

2015 een jaar vol ongekende mogelijkheden, … ontdekken maar!

Nieuwsjaarsbericht 2015

schilderij “peer”

 

Peer

Een boot op zee, kapitein ahoy! De Koning der Peren, gekroond met een ‘peertje’. Een bijzondere perenboom? Hoe dan ook deze peer doet goed, want two fruits a day keep health problems away!

Peer (30x40cm)
Acrylverf
Verkocht

XIII meten is weten

de kleine man staat stil, metertje springt, op en neer, hoog en laag, van links naar rechts. elke meting wordt zorgvuldig met een potlood met geslepen punt nauwkeurig genoteerd in een mooi notitieboek. ondertussen maakt hij opmerkingen als juist ja, aha, dus zo, kijk eens aan, wie had dat gedacht, prima en picobello. eindelijk is het metertje klaar.  vriendelijk bedankt voor uw medewerking, maakt een diepe buiging draait zich om en stapt met rode wangen en het notitieboek stevig onder zijn arm, er vandoor. tibor kijkt hem na, beduusd van wat hem zojuist is overkomen. zomaar was hij er en nu is hij even zo plots verdwenen. vanwaar het belang van de maten, waartoe? tibor zet een paar stappen in de richting van het metertje maar die lijkt in het niets te zijn verdwenen. wat rest zijn vraagtekens, heel veel. wie is hij toch, wat drijft hem, wat had hij niet van hem kunnen leren, te weten komen, misschien zelfs even wat tijd samen door kunnen brengen. was hij daar zomaar even op zijn pad? wat heeft het metertje hem te vertellen, meten is weten …? soms lijkt er iets bijzonders in de lucht te hangen, maar dat besef dringt  pas later door……prrrrrrr…… Oldtimer Ferrarri 2

ppppprrrrRRRRRR……PPPRRRRRR?!!!!

 

 

 

 

 

 

2014

nieuwjaar 2014

a star, a star, picked for you … a sparkling 2014

 

 

 

 

 

deel XII metertje


Eend met brief
… mag ik vragen wie u bent en wat heeft u hier gebracht? ik ben de kleine man. vanwaar ik kom noemt men mij tibor. op een mooie dag ben ik aan boord gegaan van mijn boot met een zeil, een appel in mijn zak en een kistje met de dingen die ertoe doen. ik heb de boot zijn koers laten varen. via pianoklanken en een kopje thee ben ik beland in dit aanvankelijk ogenschijnlijke niets. maar naar nu blijkt ben ik hier niet alleen. al vele malen ben ik verrast, zoals ook door u. wie bent u? ,,ik ben meter , van alles wat ik op mijn pad aantref neem ik de maat, dus als u even stil wilt staan ben ik zo klaar”.

deel XI een merkwaardige ontmoeting

een blik opzij toont een klein figuurtje. echt een helder beeld krijgen valt niet mee aangezien het figuurtje druk heen en weer loopt en voor zijn lengte flinke sprongen maakt, op en neer.

http://www.youtube.com/watch?v=wZCh4EY_kug

het lijkt erop dat hij iets voor elkaar probeert te krijgen. de kleine man, uitermate verwonderd, kijkt omhoog, vanwaar is dit figuurtje toch gekomen? niets, niets valt er te zien. zijn blik daalt vervolgens weer terug op zijn schouder en daarmee op het figuurtje dat nog altijd hoger dan hoog probeert te springen. kan ik u helpen hoort de kleine man zichzelf zeggen. prompt staat het figuurtje stil, als bevroren. met een verschrikte, enigszins angstige blik kijkt hij vanuit zijn ooghoeken in de ogen van de kleine man,  niet wetend wat hem te wachten staat. zijn beide handen houdt hij achter zijn rug, alsof hij iets te verbergen heeft. excuses, het was niet mijn bedoeling u te laten schrikken , maar ik had de indruk dat u wel wat hulp zou kunnen gebruiken. het figuurtje aarzelt wat, maar lijkt voorzichtig te ontdooien. ik had u hier niet verwacht, hoort de man hem zeggen.

 

 

deel X uit het niets

Liefde Alex en Nicoline-0055

 

 

 

 

 

 

 

 

 

wat een bijzondere omgeving met plotseling voor de neus van de kleine man in deze witte leegheid een deurpost met deur waarop de tekst, drie maal bellen. apart … of eigenlijk inmiddels heel gewoon op de reis van de kleine man. alles wat te verwachten valt, valt niet voor. waardoor alles wat voor de hand ligt daarmee een buitengewoon karakter krijgt.

een moment van twijfel, bellen? of er gewoon omheen lopen. want bellen in deze leegte, waartoe, waarvoor, voor wie? toch prikkelt de tekst de man tot bellen, … weer die nieuwsgierigheid. als hij een maal belt, hoort hij niets, nog maar eens, extra stevig nu, de tweede keer, … nog hoort hij niets, bij de derde poging … wederom niets. logisch, wat verwacht hij? toch, er valt van boven uit het niets, … iets … op zijn schouder

deel IX one small step for man …

nieuwsgierigheid zet de kleine man in beweging, het oogt bijna als lopen in een drafje. alsof hij een duidelijk doel voor ogen heeft. het doel; onbekend terrein betreden, geen sleetse paden of routine tochtjes. alle zintuigen doen mee, klaar om te zien, proeven, ruiken, horen, voelen. vooralsnog is het wit en leeg wat voor hem ligt. het doet denken aan pool- en ijsgebied maar koud is het niet, zeker niet. een perfecte temperatuur. de bodem wat zacht, lijkt zelfs te veren. het heeft iets comfortabels, iets zweverigs ook dat, zoiets als de mannen op de maan, die van de “one small step for man one giant leap for mankind”… (21 juli 1969)… ‎

Deel VIII roetjsen

Kaart Benjamin

ondanks de drang om in de nieuwe ‘wereld’ te stappen, biedt een uitdaging zich per direct aan. op de rand blijkt de afstand tot het schoteltje groter dan je zou verwachten bij een alledaags kopje thee. naar beneden roetsjen? wordt het een grote sprong in het diepe? wachten tot hulp zich aanbiedt? wacht eens even, … kopjes beschikken over oortjes! om mee te horen, maar ook om het kopje vast te houden, … en in dit geval houvast te bieden! wat rest is de rand aftasten. al snel laat het oor zich vinden en als een gymnast aan de rekstok (wie heeft hij dit toch zien doen?) draait hij twee keer rond, nog een extra rondje? voor deze keer, … wie weet is dit het eerste en laatste oor dat hij treft waaraan hij zo fijn kan zwaaien. uiteindelijk landt hij met een klein plofje op de schotel. hoewel landen, echt tot stilstand komt hij niet. het porseleinen vloertje dat uitblinkt in glibberigheid, maakt hem als een beginnend schaatser die zich op glad ijs begeeft. na de nodige uitermate interessante capriolen komt hij langzaam maar zeker op de plaats tot rust, het is gelukt.

Beertje

deel VII buiten de paadjes

als de kleine man zijn ogen opent wordt hij direct in beslag genomen door wat hij ziet. onder zijn voeten oogt het water als een ronde vijver, een cirkelvormig poeltje … is dit zee?! … thee!!! de witte kliffen, … een wit porseleinen kopje, … waar je met de pink in de lucht voorzichtig, slokje voor slokje van nipt. is het erg, van een schitterende zee naar een edel kopje thee? reden voor paniek?
Beer-2867het maakt de kleine man nieuwsgierig naar het landschap. verwachtingen doorbroken, buiten de paadjes, mooi eigenlijk. witte kandijkorrels tortelen als duiven om hem heen. waar zal de  omgeving van dit porseleinen hoogtepunt hem brengen? te paard!

deel VI nieuwe horizon

Liefdes beer

warm de stralen van de zon in het gezicht van de kleine man. de juiste koers varen doet het bootje vanzelf. zonder het te merken kabbelt de tijd voorbij. de zon draait en de wind eveneens. daarmee lijkt de boot aan te sturen op een witte muur… een witte muur?!! de kust doet denken aan een steile witte klif. als de boot niet meer verder kan meert de kleine man de boot langszij en slingert het anker overboord. een, twee, huppekee, deze keer het onderste boven! het lukt, het anker krijgt grip boven op de rand. als hij een aantal keren goed aan de lijn heeft getrokken om te controleren of het anker voldoende houvast heeft, klimt de kleine man in de lijn omhoog. de appel in zijn jaszak en over zijn schouder zijn dingen die ertoe doen kistje (met daarin het verfrommeld papier met de lievingsmuziek van de pianist). pfffff, een een zware klimpartij, mount everest is er niets bij. kunnen zijn spieren hem nog wel dragen. maar net als het niet meer lijkt te lukken komt de kleine man boven. je kunt meer dan je denkt, zegt hij tegen zichzelf terwijl hij op de rand gaat zitten. met zijn ogen dicht en zijn benen bungelend naar benee laat hij zich vertroetelen door de zon. http://www.4shared.com/mp3/yMkYsluY/01_PRLUDE__LAPRS-MIDI_DUN_FAUN.html

 

deel V op de golven van geluid

Wat een feest, de kleine man, treft op vele plaatsen in de bruisende stad aan land, een mooi samenspel van zwart en wit. zo’n mooie onverwachte wending! de kleine man kan er geen genoeg van krijgen. elke piano die hij tegenkomt heeft een eigen klank en kleur. Is dat mogelijk? Reken maar! Wat denk je, iedereen die altijd al eens piano wilde spelen of iemand die er geen genoeg van krijgen kan, mag spelen wanneer en waar hij maar zin heeft. Verder is elke piano beschilderd op een eigen wijze door iedereen die van schilderen blij wordt. en als iemand kan doen waar zijn hart vol van is dan ontstaat iets buitengewoon moois. resultaat een gevoelige snaar bij niet uitsluitend de speler maar ook de mensen die stil staan bij de muziek. al wil de kleine man nog 100 dagen blijven, iets trekt hem weer richting de boot met het zeil … behalve met een vrolijk hart, de appel en het kistje met de dingen die ertoe doen, ook in zijn rechter broekzak een verfrommeld papier; daarop de lievelingsmuziek van een van de pianisten … http://www.youtube.com/watch?v=xr8ol8ufSRg …trossen los, wind in de zeilen en de zon in het gezicht.

deel IV een zee van …

achtergrond copy

op de stroom en de wind gaat de boot haar eigen gang, op naar de horizon die niet dichterbij lijkt te te komen, of toch. in de verte is een stip te zien, een zeehond, een roeiboot, …? langzaam maar zeker groeit de stip uit tot een lange streep, een streep dat land heet. met het zicht op land ook een nieuw zacht geluid, dat zijn plaats inneemt tussen de andere geluiden. het krijgt steeds meer vorm en wordt klank met een naam, pianomuziek. wat een aantrekkelijke tonen, de kleine man kan niet anders dan op land aansturen, en of dat een goed besluit is, … http://www.singforhope.org/ … wat fijn dat er mensen bestaan die zorgen voor zo’n mooie krul in het leven.

Load More